Algemeen bekende charismatische dare-devils ervaren ferme gevoelens. Hoewel ieder jolig kinderprogramma leuk met 'neutrale' open pogingen, quasi revolutionair, selectief, totaal uitwisselbare vormvaste waardevolle X-factor Ydols zoekt.
Wat een onzin niet waar? In hoeverre je bovenstaande onzin vindt of niet hangt af van met welke ogen je kijkt en wat je verwacht. 'Trouwe lezers' weten dat de inhoud van deze column nogal eens vreemde kanten op schiet. (Zouden er overigens wel trouwe lezers zijn? Er komen maar mondjesmaat reacties binnen op het onderstaande mailadres). Is dit misschien een test om te kijken of iemand het in de gaten heeft wanneer het deze keer helemaal nergens over gaat?
Nee, niets van dat alles. Er zit een zeer simpele logica in de eerste twee regels. Rond iets dat we allemaal op de lagere school hebben opgedreund.
Nu is de vorm echter anders en ineens hebben we moeite het te herkennen. En iets dat we niet herkennen heeft geen bekende structuur en ervaren wij als chaos. 'Onzin, heb ik niets mee, door met iets zinnigs'. (Iets dat ik wel herken bedoelen we dan.)
Onlangs las ik een rapport over een nieuwe vorm van onderwijs. Een professional op dat gebied heeft zich dagen ingeleefd in de materie, maar beschrijft het vervolgens alsof leerlingen 'het zonder structuur' moeten doen. Omdat hij geen patroon herkent dat hem doet denken aan zijn eigen ervaringen van vroeger 'heeft het geen structuur' en tussen de regels door proef je de vertwijfeling of dit ooit iets kan worden.
De naam van dit magazine kleeft ook een structuur. Efficiency, 'de dingen goed doen'. De strekking van deze columns gaat meestal over effectiviteit, 'de goede dingen doen'. Maar hoe weet je wat goed is wanneer je alleen die zaken positief kunt beoordelen die je zelf herkent, omdat je die zelf ooit zo hebt geleerd. Dat doet immers de deur dicht naar alle vormen van innovatie en is dodelijk voor creativiteit in het algemeen. Zeker als je weet dat je geleerde dingen, buiten hun context, meestal niet eens herkent, dus wat 'weten' we nu eigenlijk? En in hoeverre kun je daar op bouwen en vertrouwen? Dat zal de reden wel zijn van onze angst voor het nieuwe en dus houden we nog meer vast aan het oude en zo is de cirkel rond.
Als ik rondjes wil draaien doe ik dat liever vanuit groei en synergie in een creatieve lus. En u?
Weet u de logica achter de eerste zinnen al? 't Is toch zo simpel, een abc'tje eigenlijk, Je moet het alleen ff zien.