Net als in de nummers van Acda en de Munnik is ook deze Herman blij dat hij zijn eigen keuzes kan maken, de regie over zijn eigen taken heeft en “regent het zonnestralen”. De filosofie achter Housekeepers staat haaks op de normale situatie van afgebakende taken. De Taylor insteek. Jij doet de achterwielen, hij doet het stuur, zij gaat over de vensterbanken en alleen de opperpoppenspeler weet welk eindproduct met welke kwaliteiten er moet worden opgeleverd.
Herman geeft een gezicht aan de verschillende facilitaire taken. Met zijn komst is de tevredenheidsbeleving bij de medewerkers met sprongen omhoog gegaan. Zelfs over zaken die Herman helemaal niet regelt. En het leuke is dat de mensen meer dan voorheen hun eigen rommel opruimen, omdat ze Herman er niet mee op willen zadelen. Kortom 1 en 1 = 5 in dit geval. Een duidelijke win win situatie. In een tijd waarin veel organisaties en onderwijsinstellingen aandacht hebben voor talent- en competentieontwikkelingen is het een verademing om te zien hoe succesvol een project kan zijn wanneer we de monocultuur los laten en creatief durven om te gaan met de bestaande hokjesgeest.
Dit voorbeeld toont een maatschappelijke trend waarin medewerkers en klanten zelf meer heft in eigen hand willen. Zelf een oordeel mogen hebben, zelf keuzes kunnen en mogen maken. Deze teneur komt ook terecht in de vertaling naar huisvesting. Meer smaken aanbieden zodat er voor gebruikers wat te kiezen valt. Verschillende soorten overlegruimtes. Veel variatie in soorten werkplekken, die faciliteren dat mensen verschillende stijlen van werken hebben, in verschillende samenstellingen met partners samen willen werken, en niet de hele dag hetzelfde willen doen. Dat gaat in mijn ogen betekenen dat ook in huisvesting en kantoorinrichting 1 en 1 meer moeten worden dan de bekende 2. Oftwel, weg met de traditionele hokjesgeest en ruim baan voor creativiteit, zelfredzaamheid en overzicht in waar we aan werken. “Dat zouden meer mensen moeten doen”.